เมื่อเงินเดือนเท่าเดิม การแก้หนี้ต้องเริ่มจาก “ระบบการเงิน”

  
       เมื่อมีภาระหนี้ หลายคนมักเริ่มต้นด้วยการตั้งใจประหยัดค่าใช้จ่าย หรือพยายามจ่ายหนี้เพิ่ม แต่หากไม่มีระบบบริหารเงินที่ชัดเจน เงินที่เข้ามาในแต่ละเดือนอาจถูกใช้ไปกับค่าใช้จ่ายต่าง ๆ จนเหลือไม่พอสำหรับการปลดหนี้อย่างจริงจัง
การจัดการหนี้สินอย่างเป็นระบบจึงเป็นจุดเริ่มต้นสำคัญ เพราะช่วยให้มองเห็นภาพรวมของหนี้ทั้งหมด และหากกำหนดลำดับการจัดการได้อย่างชัดเจน จะทำให้รู้ว่าเป็นหนี้แล้วจัดการยังไง และเงินควรถูกใช้ไปกับอะไรเป็นอันดับแรก การแก้หนี้ก็จะกลายเป็นแผนที่สามารถเดินตามได้ทีละขั้น

       4 ระบบบริหารเงินเพื่อแก้หนี้ให้จบไว แม้เงินเดือนเท่าเดิม

การจัดการหนี้สินให้ได้ผลไม่ได้ขึ้นอยู่กับการจ่ายหนี้ให้มากที่สุดเพียงอย่างเดียว สิ่งแรกที่ต้องทำคือ “หยุดก่อหนี้เพิ่ม” และต้องมีโครงสร้างการเงินที่ช่วยกำหนดบทบาทของเงินในแต่ละเดือน ระบบต่อไปนี้ช่วยให้การแก้หนี้มีลำดับขั้นชัดเจน และสามารถนำไปปรับใช้กับลักษณะหนี้สินของแต่ละบุคคลได้

1. จัดลำดับหนี้ให้ชัด เพื่อวางแผนปิดหนี้อย่างเป็นระบบ
       ก่อนจะไปดูว่าเป็นหนี้แล้วจัดการยังไง สิ่งสำคัญคือการรวบรวมหนี้ทั้งหมดที่มีอยู่ แล้วจัดลำดับหนี้ให้เห็นภาพชัดเจน เพราะเมื่อเข้าใจโครงสร้างหนี้ทั้งหมดแล้ว จะสามารถกำหนดกลยุทธ์การจ่ายหนี้ได้เหมาะสมมากขึ้น โดยทั่วไปมี 2 แนวทางที่นิยมใช้ในการจัดลำดับหนี้ ซึ่งแต่ละแบบมีข้อดีต่างกัน สามารถเลือกใช้ให้เหมาะกับสถานการณ์ทางการเงินของแต่ละคนได้

• ปิดหนี้ก้อนเล็กก่อน (Debt Snowball Method) แนวทางนี้เริ่มจากการเรียงหนี้ตามยอดคงค้างจากน้อยไปมาก แล้วโฟกัสการจ่ายเพิ่มกับหนี้ก้อนเล็กที่สุดก่อน เมื่อหนี้ก้อนแรกถูกปิด เงินที่เคยใช้จ่ายหนี้ก้อนนั้นสามารถนำไปโปะหนี้ก้อนถัดไปได้ วิธีนี้จะช่วยสร้างกำลังใจในการปิดหนี้ เพราะสามารถเห็นความคืบหน้าได้ค่อนข้างเร็ว
• เริ่มจากหนี้ดอกเบี้ยสูง (Debt Avalanche Method) อีกแนวทางหนึ่งคือการเรียงลำดับหนี้ตามอัตราดอกเบี้ย และเริ่มจ่ายโปะกับหนี้ที่มีดอกเบี้ยสูงที่สุดก่อน วิธีนี้ช่วยลดดอกเบี้ยได้ในระยะยาว ทำให้เงินที่จ่ายหนี้ในแต่ละเดือนมีประสิทธิภาพมากขึ้น

       ทั้ง 2 แนวทางมีจุดเด่นต่างกัน การเลือกใช้จึงขึ้นอยู่กับเป้าหมายทางการเงินของแต่ละคน ว่าต้องการเห็นความคืบหน้าเร็ว หรือเน้นลดต้นทุนดอกเบี้ยในระยะยาว


2. เปลี่ยนกฎ 50/30/20 เป็น 50/20/30 สำหรับคนเป็นหนี้โดยเฉพาะ
       กฎ 50/30/20 เป็นหลักการจัดสรรรายได้ที่นิยมใช้ในการวางแผนการเงินของคนทั่วไป โดยแบ่งรายได้เป็น 3 ส่วน คือ ค่าใช้จ่ายจำเป็น 50%, ค่าใช้จ่ายเพื่อการใช้ชีวิต 30% และเงินออมหรือการลงทุน 20%
อย่างไรก็ตาม สำหรับผู้ที่กำลังวางแผนเพื่อปลดหนี้อยู่ อาจต้องปรับสัดส่วนรายได้ชั่วคราวเพื่อเร่งลดภาระหนี้ให้เร็วขึ้น แนวทางนี้คือการปรับโครงสร้างรายได้เป็น 50/20/30 คือ

• •    สัดส่วน 50% ใช้สำหรับค่าใช้จ่ายจำเป็น เช่น ค่าอาหาร ค่าเดินทาง ค่าที่พัก และค่าสาธารณูปโภค ซึ่งเป็นค่าใช้จ่ายพื้นฐานในชีวิตประจำวัน
• •    สัดส่วน 20% สัดส่วนนี้เราจะลดค่าใช้เพื่อความบันเทิงหรือการใช้ชีวิตส่วนตัวลงเล็กน้อย เพื่อให้ยังคงใช้ชีวิตได้อย่างสมดุล
• •    สัดส่วน 30% คือส่วนสำคัญที่สุดของรายได้ ซึ่งกำหนดไว้สำหรับการจ่ายหนี้โดยเฉพาะ เงินส่วนนี้จะนำไปจ่ายให้เกินขั้นต่ำของหนี้ก้อนหลัก หรือเร่งปิดหนี้ตามลำดับที่วางไว้ และแบ่งเงินจากส่วนนี้ 10% สำหรับใช้เป็นเงินสำรองฉุกเฉิน
• เมื่อรายได้ถูกจัดสรรด้วยสัดส่วนใหม่นี้ ก็จะรู้ได้ว่าเป็นหนี้แล้วจัดการยังไง และการจัดการหนี้สินก็จะมีทิศทางชัดเจนมากขึ้น

3. สร้างระบบการเงินที่ทำให้การจ่ายหนี้เกิดขึ้นสม่ำเสมอ
       การแก้หนี้ให้เห็นผลมักมาจากการลดหนี้อย่างต่อเนื่องในแต่ละเดือน มากกว่าการจ่ายหนี้ก้อนใหญ่เพียงครั้งเดียว หากไม่มีระบบช่วยกำหนดทิศทางของเงิน เงินสำหรับการลดหนี้ก็อาจถูกใช้ไปกับค่าใช้จ่ายส่วนอื่นก่อน วิธีที่ช่วยสร้างวินัยทางการเงินคือการสร้างระบบให้การจ่ายหนี้เกิดขึ้นโดยอัตโนมัติ เช่น

• การตั้งโอนเงินเข้าบัญชีสำหรับชำระหนี้ทันทีหลังเงินเดือนเข้า
• การแยกบัญชีสำหรับเงินที่ใช้ปลดหนี้โดยเฉพาะ
• การตั้งให้หักบัญชีเพื่อจ่ายหนี้อัตโนมัติ
• กำหนดจำนวนเงินเพื่อโปะหนี้เพิ่มไว้ล่วงหน้า เสมือนเป็นค่าใช้จ่ายประจำอีกหนึ่งรายการ
• ในกรณีนี้ การใช้แอปการเงินช่วยจัดการจะทำให้การตั้งระบบทำได้ง่ายขึ้น เช่น การตั้งเป้าหมายด้วยกระปุก Together ใน Kept by krungsri เพื่อแยกเงินสำหรับลดหนี้ออกจากค่าใช้จ่ายอื่นโดยเฉพาะ เมื่อเงินถูกแบ่งไว้ชัดเจน เงินสำหรับการจัดการหนี้สินก็จะไม่ปะปนกับค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวัน และช่วยให้การจ่ายหนี้เกิดขึ้นได้ต่อเนื่องทุกเดือนตามแผนที่วางไว้

4. สร้างเงินสำรองฉุกเฉิน เพื่อไม่ให้หนี้ใหม่เกิดซ้ำ
       แม้จะเริ่มลดหนี้ได้แล้ว แต่หากไม่มีเงินสำรองฉุกเฉิน เหตุการณ์ไม่คาดคิดเพียงครั้งเดียวก็อาจทำให้ต้องสร้างหนี้ใหม่อีกครั้ง ตัวอย่างเช่น ค่าใช้จ่ายด้านสุขภาพ การซ่อมแซมรถ หรือช่วงเวลาที่รายได้สะดุด หากไม่มีเงินสำรอง อาจต้องกลับไปพึ่งพาบัตรเครดิตหรือสินเชื่อเพิ่มเติม โดยสามารถเลือกใช้กระปุก Grow เพื่อเก็บเงินสำรองได้ กระปุกนี้ออกแบบมาสำหรับการออมเงินและให้ดอกเบี้ยสูงถึง 1.45% ต่อปี* เงินสำรองจึงเติบโตได้ด้วย
      การสร้างเงินสำรองฉุกเฉินเป็นอีกระบบหนึ่งที่ช่วยให้การแก้หนี้มีความยั่งยืน โดยเป้าหมายที่เหมาะกับการเริ่มต้นสะสมเงินสำรองคือ ให้มีประมาณ 3-6 เท่าของค่าใช้จ่ายจำเป็นต่อเดือน เริ่มต้นได้ด้วยการออมเงินจำนวนเล็กน้อยอย่างต่อเนื่อง เมื่อเงินสำรองเริ่มเพิ่มขึ้น ความเสี่ยงของการกลับไปสร้างหนี้ใหม่ก็จะลดลงตามไปด้วย
*อัตราดอกเบี้ยและเงื่อนไขเป็นไปตามประกาศธนาคารกรุงศรีอยุธยา


บทสรุป: การบริหารจัดการแก้หนี้ที่ยั่งยืน เริ่มจากระบบการเงินที่ชัดเจน

       การแก้หนี้ไม่ได้ขึ้นอยู่กับรายได้เพียงอย่างเดียว เพราะแม้เงินเดือนจะยังเท่าเดิม หากมีระบบบริหารเงินที่ชัดเจน หนี้ก็สามารถค่อย ๆ ลดลงได้ การจัดการเงินอย่างมีโครงสร้างจะช่วยให้เงินในแต่ละเดือนทำหน้าที่ลดหนี้ได้ต่อเนื่อง และยิ่งระบบการเงินเริ่มทำงานร่วมกับวินัยทางการเงินที่สร้างขึ้นใหม่ ภาระหนี้ที่เคยดูหนักก็จะค่อย ๆ ถูกจัดการได้ทีละขั้น จนกลายเป็นเส้นทางที่พาไปสู่ความมั่นคงทางการเงินในระยะยาว